(Günlerden siyah acının kronik rengi!)
Biz gülüyorduk ya oysa vakit daha dündü
İstanbul salınıyordu kendi devinimi ile
Boğaz gerdan kırıyor,
martılar, albatroslar balık peşine düşüyorlardı.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta