Bakışların derinliğine saklanıyoruz.
Cesaret edemeyip,
Söyleyemediklerimizden korkuyoruz.
Güçlü olduğumuzumu sanıyoruz?
Sahi,
Yaşamak ne korkulu iş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dünya değirmeninde öğütüle öğütüle öz oldum gözüm özüm bir oldu, esenlikler dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta