Durup dururken aklıma geliyorsun
Dalgaların kayalıkları dövmesi misali
Yüreğime çarpıyor birkaç kırpık anı
Soluduğum hava zehir,yuttuğum lokma acıya kesiyor
İçimde her daim taze duran o küçük fidan
Kasırgalarla örselenmiş bükük boyunlu çiçekler kadar ölgün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
