Hiçbir şey yokken bu alemde,
sadece Siyah vardı,
Rabbim insanı,siyah çamurdan yarattı,
Sonra üfledi ona can...
Siyah çamur; oldu kemik ve kan.
Varoluşun ilk rengi; Koyu bir siyah,
Siyah'ın olduğu yerde,yürekler ferah.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta