Sivri Dil
Kendimden başlarım hep;
Karşıdan duyduğum adımın sesine yükleyeceğim anlama.
Sonrasında; bir anda, adımı atanlarla yer değiştiririm.
Zira dayanabilirmiydim; öylece sessizliğin çıkardığı feryadın sesine...
Ne 'ara'dayı sevdim ruhumun derinliklerinde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta