Sivaslı bir yürek Şiiri - Murat Kürklü

Sivaslı Bir Yürek

Ben Sivaslıyım,
Ayazında piştim ben bu toprağın,
Gürün ün rüzgârı vurdu yüzüme
Yiğitliği öğretti dağların.

Eğilmedim harama, zulme,
Haksız sözün önünde susmadım.
Mazlumun gözyaşı düştüğünde
Yüreğimi ateşe bastım.

Bir lokma ekmeği bölüştüm,
Yetimin başını okşadım.
Darda kalan kapımı çaldıysa
Geceyi gündüze kattım.

Bilirim dünya fanidir,
Mal da mülk de yalandır.
Asıl olan alın teridir,
Hak yolunda dimdik durmaktır.

Sivas’ın taşı serttir derler,
İnsanı merttir, sözü nettir.
Haksızlığa karşı susan değil,
Doğrunun yanında olan erdir.

Benim davam kin değildir,
Öfkem zulmedenedir.
İyilik için savaşırım ben,
Çünkü insanlık en büyük değerdir.

Ayaz vurur, kar savurur,
Ama yürek ateşten kor olur.
Bir Sivaslı düştü sanırsın,
Toprak onu yeniden doğrultur.