Sivas'a Doğru Ağlar Giderim

Sivas’a doğru ağlar giderim sensiz,
Bozkırın rüzgârı vurur yüzüme, adını taşır.
Raylar uzadıkça içim kısalır,
Her istasyon biraz daha sensizdir.

Gecenin ayazında üşür hatıralar,
Bir çay bardağında buğulanır sesin.
Karanlık, pencereden içeri sızar
Ben susarım, içimde sen konuşursun.

Sivas’a doğru ağlar giderim sensiz,
Yol değil bu, bir kalbin yarılması.
Ne vardığım yer teselli eder beni
Ne de dönüş mümkündür artık.

Bozkır bilir hâlimi,
Toprak saklar gözyaşımı.
Adını fısıldarım taşlara
Onlar bile senden daha suskun.