Cehennem kusuyor yer,
Dağ, toprak devriliyor.
İnsanlık paramparça,
Çağ intihar ediyor.
Orada,
Pusuda
Güdümlenmiş nefret
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Unutulacak gibi değil.Orada katledilen demokrasi ve özgürlük savaşçılarının manevi huzurunda saygıyla eğiliyorum.
Tarih,kendini inkar etmeyecekse eğer doğruları yazmak zorunluluğundadır.
Acımız büyüktür.
Vahşi emperyalizmin işbirlikçilerini,satılmışları,hainleri nefretle kınıyorum..
Duyarlı tavrından dolayı Sayın Merih YÜCEL'i tebrik ediyorum.
Sevgili şair.
Onlar zaten rahat..buz atmalarına gerek yok..
Yürek yok ki..vicdan yok ki
İnsanlık yok ki..
.....
Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta