Ne bir teselli var, ne bir heyecan.
Nerede kaldı o güzel günlerim.
Ne ruh kafesinde rahat, ne de can.
Yok mu biraz huzur diye ünlerim.
Bu dert zamandan mı? asırdan mıdır?
Kalpler katılaşmış, nasırdan mıdır?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



