Seni ilk kez çay bahçesinde sevmiştim, sanki bakışların beni içten içe yıkıyor, beni sana bir adım daha yaklaştırıyor.Durmaksızın sana akıyordum, çaresizdim, aldanmıştım, o denizlerden daha deniz olan iki kere mavi gözlerine! Sonra hiç bitmesini istemediğim günler başladı fakat ''hazır değilim'' dedin olsun ben beklerdim seni gecelerce, senelerce, ömürlerce dedim içimden hep bir umut vardı ne yazık ki bu aşka susamış gönül yine aldandı... Sonrasını biliyorsun zaten sen şimdi elin oldun bense hala sevdandan kurtulamayan serserin...
Eğer denizler gözlerini görseydi kurumak isterdi...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta