SİTEM
Gözlerimde en küçük gölgesini görsen hüznün
Dayanamazdın, benden daha çok üzülürdün.
Bin türlü şaka yaparak sonunda güldürürdün
Ama sonunda Sevgilim beni en çok sen üzdün.
Hiç kimse incitememişti beni senin kadar,
Kimseye ağlamadım sana ağladığım kadar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta