Bil ki, kaç mevsim tükettin duraklarımda.
Bil ki, kaç hayal gömdüm çoraklığına.
Kendime, sadece kendime mahçubum ben.
Koca bir ömürdü, düşürdüm, kırıldı.
Gönlümün dilekleri, gölgende büküldü.
O yoksul bakışlarımda, ışık geçmiyor karanlıktan,
Kırılmış türkülerim, sessizce gevrer yalnızlıktan.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta