Bil ki, kaç mevsim tükettin duraklarımda.
Bil ki, kaç hayal gömdüm çoraklığına.
Kendime, sadece kendime mahçubum ben.
Koca bir ömürdü, düşürdüm, kırıldı.
Gönlümün dilekleri, gölgende büküldü.
O yoksul bakışlarımda, ışık geçmiyor karanlıktan,
Kırılmış türkülerim, sessizce gevrer yalnızlıktan.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta