SİTEM
Duygular konuşur çoğunlukla ve kalemden dökülür beyaz sayfalara. Bazende etrafımızda gördüklerimiz, duyumsadıklarımız bizi yazmaya teşvik eden, iki satır olsa bile hayatın içinden kaleme aldıklarımız vardır.
Ben duygularımı bir zeytin yaprağında asılı bırakıyorum, belki bir gülün o elimizi acıtan dikeninde, belkide bir çocuğun elindeki uçan balonda.
Kimi zaman paylaşmanın vediği pişmanlıklar artık yaşanmasın diye.
Beni en güzel kaale alan kendi yüreğim, kendi özgürlüğüm
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
