Karbeyaz gözlerinde yeşilimsi bir bahar
Donuklaşan dünyamı sonsuz hayaller sarar
Aşk vurgunu gönüller sarsıntı yaşıyorken
Gül rengi dünyamızda bülbüle ne hacet var
Ey saki şerbetinden bir yudum aşk şarabı
Sussuz mecnunlara ver, daha doğmadan Nehar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta