Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bazen öyle şeyler olurki insan hayatında ,hiç bir neden yokken arkamıza bile bakmadan çıkar gideriz,bunun belkide sebebini kendimiz bile bilemeyiz ama ,yaparız,belki kendimizle kalmaktır amacımız belkide sessizliği dinlemektir bir müddet,eğer gidilen yerde ,yaşanan sessizlik kulaklarımıza hoş gelmişse,yada artık kendimizle kalmaktan hoşlanmışsak geri dönmeyiz ,yada dönemeyiz....telefon yoktur,çünki ses yoktur....Hayatın ise bir bölümünü de DELETE etmişizdir...işte bu andır sizi aramamasının sebebi ama çok güzel ifade etmişsiniz yalnızlığı...yüreğinize sağlık=)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta