Öfkeyle kanattığın yaraları sarmadan.
Hep hayal peşinde koştun,durmadan.
Dinlerken gönül sohbeti,bitmedi yârın.
Bugün de akşam oldu,gitmedi efkârın.
Dertli gönül,acıların dağında gezerken.
Zirvenin soğuna ağladı,yalnız eserken.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta