Söndüremezsin asla içimdekini
doldurma kadehleri boşuna sen.
güldüremezsin birini, Nafile.
bakma gözlerime boşuna sen.
Kırılırsa çabuk dağılır
gül bahçelere hüzün kurulur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşıyordum ümitli kendimdem
kuşkum yoktu geleceğimden
ansızın gelip tuttun elimden
musallat oldun başıma sen.
..yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta