Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hüzünlü satirlarin degerli sairesini yürekten kutlarim! istanbul,a sitem...
sevgili menşure hanım...
yüreğinize sağlık, istanbulu öyle bir anlatmışsınız ki...!
kaleminiz durmasın inş.
sevgi ve selamlar!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta