Sımsıkı sardığımız ve bizden hiç yelken almayacağını sandığımız en müstesna tutkumuz da uçar bir gün,
Haşarı bir rüzgârın kollarına atar kendisini,
Sanır ki; düşerse yakalar onu ak pak bulutlar...
Lacivert; ıssız bir gecede, okyanusun orta yerinde yapayalnız hayatı kulaçlamaktır...
Yaşamın başlangıcı gülmektir,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Şapka çıkardım. Böyle düşünmemiştim. İzninizle tanıtım yazısı olarak aldım bu dizenizi. Teşekkürler.
hiç böyle düşünmemiştim evet hayalkırıklığı sitem yüreğinize sağlık
Bravo; doğru bir tesbiti beyan etmişsiniz; ben, hiç böyle düşünmemiştim, sözünüzü okuyana dek.
Teşekkürler, tebrikler.
Gülsüm Tanrıverdi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta