Sımsıkı sardığımız ve bizden hiç yelken almayacağını sandığımız en müstesna tutkumuz da uçar bir gün,
Haşarı bir rüzgârın kollarına atar kendisini,
Sanır ki; düşerse yakalar onu ak pak bulutlar...
Lacivert; ıssız bir gecede, okyanusun orta yerinde yapayalnız hayatı kulaçlamaktır...
Yaşamın başlangıcı gülmektir,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Şapka çıkardım. Böyle düşünmemiştim. İzninizle tanıtım yazısı olarak aldım bu dizenizi. Teşekkürler.
hiç böyle düşünmemiştim evet hayalkırıklığı sitem yüreğinize sağlık
Bravo; doğru bir tesbiti beyan etmişsiniz; ben, hiç böyle düşünmemiştim, sözünüzü okuyana dek.
Teşekkürler, tebrikler.
Gülsüm Tanrıverdi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta