Uzun ve sancılı bir bekleyiş içindeyim,
Sanma ki aklımdan çıktın, unuttum seni,
Suskunluğumun sebebi dilime yabancı,
Bir özlem ki; sarıp sarmalıyor beni,
Bazen kulağımda ses, içimde nefessin,
Böyle yaşarken unutmak mümkün mü seni,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta