Rüzgarlıydı hayatım dahil olduğunda sen.
Rüzgarlara ayak uydurmayı öğrenmiştim ben.
Benimle dans etmeyi değil kaçmayı seçtin sen.
Hayat kısa, hayat andır, anı yaşamak varken
Alıştırdın ruhumu çekip gittin aniden
Terk ettin bu sevdayı artık ölmüşsündür sen.
Yürek ister, vefa ister aşk değil sade beden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Güzel bir yorum olmuş. Kısa, anlamlı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta