iki gözyaşıyla gönlümü çeldin
Oysa yalnızlığımda mutluydum ben
Sen kalbimi çaldın, aklımı aldın
Sensiz hayatımda huzurluydum ben
Önce kandırdın, sonra inandırdın
Eşime dostuma kazan kaldırttın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta