Ömrümün en acı yarası oldu
Ağlayıp sızlayıp yokladıklarım
Sonunda yüzümün karası oldu
Allayıp pullayıp pakladıklarım
Namert ocağına sürdüler beni
Yaramı tuzlayıp sardılar beni
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta