Dile gelen adını bilmediğim yerlere gönderiyorum..
Peşinden geliyorum sonra utanmadan.
İlk göz yaşımı, bir meczup gibi aranan ellerimi, beraberinde getirmişsin.
İçin sızlamamış, kanayan dizine aldırış etmeden peşinden sürüklemişsin çocukluğumu.
Küstürmüşsün, şakaklarına kirpiklerini acımasızca saplayıp öylece bırakmışsın.
El uzattığım çocukluğumu bana bile küstürmüşsün.
Oturup beraber yasımı tutuyoruz.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta