01.03.2001 elbistan/kahramanmaraş
Bir gece öyle bir anda geleyim ki aklina aklimdakilerle anilarla hatiralarda
Gözümdeki son damlayla söndürmeye çalışırken yanan yüreğimi
Öyle çaresizliğimi izlerken geleyim aklina
Müsaitsen eğer ayni rüyayı görmek isterim
Önce sen benim rüyamı gör sen güzel halini
Sonra ben goreyim senin rüyanı seni üzen zalimi.
Simdi düşün zaman yok olum heran kapida
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta