01.03.2001 elbistan/kahramanmaraş
Bir gece öyle bir anda geleyim ki aklina aklimdakilerle anilarla hatiralarda
Gözümdeki son damlayla söndürmeye çalışırken yanan yüreğimi
Öyle çaresizliğimi izlerken geleyim aklina
Müsaitsen eğer ayni rüyayı görmek isterim
Önce sen benim rüyamı gör sen güzel halini
Sonra ben goreyim senin rüyanı seni üzen zalimi.
Simdi düşün zaman yok olum heran kapida
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta