Sesi gür çıkar devâm zâlime özgü bir nişâne
Kula kul olur avâm hepsinin i’tirâz bahâne.
“Kimin âhı yerde kalmış” dile muhtemel tesellî
Ne kazâ kader tevekkül ne inanç bütün hikâye.
Başa geldi bin musîbet alıverse bir nasîhat
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta