Vay nefsim diyenin ardına düşme,
Bencilliği uzar sana ulaşır.
Fesadın kalbinden irini deşme,
Fışkırır etrafa, kana bulaşır.
Kişinin vebali tek tek ödenir,
İnsan, toplumsal bir varlıktır denir.
Nedense topluma darlık istenir!
İyilik isterken dili dolaşır.
Üretir sıkıntı, üretmez değer,
Kalpler de kırılır dağlanır ciğer.
Eğitimi iyi değilse eğer,
Sokaklarda ona buna dalaşır.
Bir kez insanların kalbini yıksa,
Çok çaba gerekir nefreti çoksa.
Neyleyim dünyayı iyiler yoksa,
Ruhum bu yaşama nasıl alışır?
Her bencil kişinin, eşkalidir bu,
Bencillere kendi ahlâkı tabu.
İçinde ne varsa sızdırır kabı,
Durmuş oğlu sistem böyle çalışır.
Hüseyin Durmuş 3
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!