Gün doğar yamaçta sisler
ümitler insanlar ve sesler
nedense her sabah aynı tondalar
erenler ermeyenler hepsi ordalar
şaşırtır tepeden seyre dalanı
inip de onlara karışmayanı
mağripten şimalden akın edeni
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
