-Attila İlhan’ın affına ve anısına sığınarak…-
Ne zaman o bulvardan geçsem
Ve hele yağmur altında
-Sağanak değil daha sessiz-
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




“ellerini ellerimin üstüne koyuversen
yapraklar dökülseler...
sen uzaklardaki yalnız çocuk...
yaprakları dökülen akasyalar
senin o kül rengi yalnızlığını bilseler...
yapraklar dökülseler...”
pek sayın büyük şair..:)
bu yukarıdaki dizeleri ben yıllardır attila İlhan'a aittir sanıyordum iyi mi..:))))) gülmeyiniz..
gülerseniz kafanızı kırarız..en iyi ihtimal yanınızdaki yandaşlarımıza kırdırırız.. lütfen yanılayım:))lütfen!:)))
Gözlerimin önüne geldi Attilâ İlhan. Tebrikler. Sevgiler
Ölüler affedemez ki.. Ama şairler de ölmez ki.. :)
İyi olmuş Attilâ İlhan'ı yâdetmek,yakışmış..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta