02.12.2002 Hüdavendigar Vilayeti
Gök gürlesin, yer yarılsın, sandık sandık dert; keder hüzne karılsın.
Karılsın, yaksın o kaynar çorba öz benliği.
Aşsın zihindeki ol korku perdeyi.
Bilsin ol ruh değildir beden ondan geriye.
Bir nen görmez beden gitse de yansa da çürüse de.
Yavaş yavaş başlar diriliş, doğar Tuğrul gibi küllerinden.
Diler yine sevmek, görmek, dinlemek ve anlamak.
İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta