02.12.2002 Hüdavendigar Vilayeti
Gök gürlesin, yer yarılsın, sandık sandık dert; keder hüzne karılsın.
Karılsın, yaksın o kaynar çorba öz benliği.
Aşsın zihindeki ol korku perdeyi.
Bilsin ol ruh değildir beden ondan geriye.
Bir nen görmez beden gitse de yansa da çürüse de.
Yavaş yavaş başlar diriliş, doğar Tuğrul gibi küllerinden.
Diler yine sevmek, görmek, dinlemek ve anlamak.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta