Benim gibi dünyaya buğulu gözlerin ardından bakmaya alışkın olsalardı
Otobüsün camındaki buğuyu silmeye ihtiyaç duymazlardı, benim duymadığım gibi
O sisin arkasında kalan bir ben, tüm yalnızlığıyla
Görüşümün ötesinde yalnızlığını bulmaktan korkan insanlara karşı
Kederimi siper etmiş düşlerimi yüceltirken
Yine kabusumda davet edilmeden en kötü roldesin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta