Alacakaranlığın büyüsü
yapışıyor dudaklarıma pembe güllerin ardından
Ruhun sensizliğe dalıyor
canların sonbahar döküntüsünden sonra
Öğütler yaşlı huzursuz ağaçlardan
git gide kuruyan hafif seslerde.
Hayalimde onun eli
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta