Bir Şirvan dayımız vardı koğuşta bizim
Birde onun çok sevdiği bülbülü
Beraber uyurlardı her geceleyin
Ve beraber karşılarlardı her yeni günü...
Güneşim diye severdi o minik kuşu
Biliyordu güneşi bir daha göremeyecekti
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




yüreğine sağlık. bu arada benimde adım şirvan.. geçenlerde de dayı oldum :)
Muhteşem bir şiir. Bu şiirleri okurken yazdıklarını yaşıyorum ve neler çektiğini daha iyi anlıyorum mapus damında olanların. Yüreğine sağlık. Teşekkürler Şiirbaz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta