Şirvan
Kalbim bülbül gibi ezelden bu yana gül için efgân eder,
Ciğerim yanar sinem dağlanır alemi yakar kül eder.
Belliki buralarda kök salmaz hüzünlü yüreğim,
Ondan Şirvan Dağı’na Kürdistan toprağına meyleder.
*
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta