Bak gördün mü nasıl bitti mutluluk,
Bir an sürdü, ömürden çaldı umut.
Sırtımdan vurdu en sevdiklerim,
Düşman uzakta, yara içimde büyüdü.
Ne ana bildiler ne kardeş,
Kan değilmiş demek bağlayan.
Gözleri döndü “canım” dediklerim,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta