Sırrım Sûkûtûmdûr Şiiri - Gökhan Öztürk 3

Dilim kilitli kalır, kelamım hep yarım,
İçimde birikmiş, kimsesiz feryatlarım.
Anlatsam sığmaz ki ne söze ne heceye,
Gündüzü sakladım, sığındım şu geceye.

​Dikenli yollarda yorgun düştü bu canım,
Gülüm solgun bakıyor, sızıyor her yanım.
Dermanı dışarıda aramak boş bir heves,
Derdini içine gömer, alırken her nefes.

​Kırık bir kanat gibi çırpınır durur özüm,
Dünyanın neşesinde yoktur artık hiç gözüm.
Suskunluğum sanma ki huzurdan bir izdir,
En derin yaralar, hep dilsiz ve sessizdir.

​Yılların yükü biner, yorulur yorgun omuz,
Baharı beklerken, kapıda dondurucu buz.
Kimse bilmez kalbin hangi köşesi kırık,
Gülüşlerin ardında gizlenir hıçkırık.

​Söylesem dert olur, sussam içimde kor,
Yaralı bir ruhla dik durmak inan ki zor.
Herkes geçer gider de, sızı kalır bende,
Eski bir hatıra gibi tüter bu tende.

​Bir garip yolcuyum, yolum sapa ve ırak,
Gönül bir virane, her yanım darmadağınık.
Yine de sabır der, eğilirim önünde kaderin,
Benim dertlerim derya, benim yaram çok derin.

​Gökhan Öztürk