Hüznümü paylaşmak için ya da ona bir son vermek için
Neden Pakistanlı bir adama ait, tabelası bol ışıklı, içerisi kandil loşu ikinci sınıf bir ‘cafe’?
Diye soradurayım ben kendi kendime,
Garson kız yaklaştı makyajlı yüzü, soluk elleriyle, eline ilindirilmiş gözüken bir kül tablası ve en iş bilir edası ile…
Daha soru sormaya fırsat vermeden,
İçine çektiği nefesi boşa bıraktırarak ve gönül rahatlığıyla sütlü bir kahve söyledim.
Gönül rahatlığıyla...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta