Elazığ’dan Ağın’a,
Bahçesine bağına,
Avuç avuç leblebi,
Doldur bardağına.
Elazığ, Alacakaya,
Emeğimiz gelmez saya.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




İnşallah yine bekleriz.
Gıyasettin Bey;
Enfes bir şiir okudum.
Elazığ'ı kaç kez gezmiş olmama rağmen doyamamışımdır.
Şiiri okurken şiirde bahsedilen her bir yer tek tek gözümün önüne geldi.
Ayrıca sayıları gittikçe azalsa da sekiz köşe kasket, şalvar, yumurta topuk ayakkabı giymiş güzel insanlar da.
Peki bir kişinin Elazizli olduğu nasıl anlaşılır? Cevabı da ben vereyim. Karşılaşma anında “Gakgo nedisin? Çağa çoluk nedi?” diye sorise işte siz gerçek bir Elazığlı ile konuşmaktasınızdır.
Bu yorumu yaparken çay içmekteyim. Keşke yanında bir de orçik olsaydı...
Harika şiirinizden dolayı kularım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta