Yağmur yağıyor dışarda ben senin için nöbette
Gelirsin belki diye tüm bedenim beklemekte
Yorulsam da yatarım kapının önünde sereserpe
Nereye baksam sen varsın ruhumun her zerresinde
Gülmeyi sende tattı bu küçük mimiklerim
Sırılsıklam giysilerin sebebiydi gözlerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta