Kelamın nezdinde göğe konduğumu unut, Rabbim
Aslında azat edilmeyi umut ettiğim bir dilekten öte
İçimdeki yeknesak hüznü ihbarımdır evrene
Mavili yokuşların sedefli sessizliğinde
İçimden dökülenleri toplama telaşıyla
Sana koştuğumu bil, Rabbim.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta