Dinlenmek isterse Zihnin hüzünlü bir ninni sükut edebilirim.
Yoruldu aşkın aydınlığı hayatın yoğun maskesinde...
Sükut apartmanının sükut nolu dairesinde sakin sakin sallanan bir beşiğin nazlı bir misafiri olsun hayata açık küçücük penceremden içeri korkmadan süzülen aşkın aydınlığı.
Herşey zıddıyla yaşanıyor hayatta madem
Öyleyse alabildiğine sükutta gizli kocaman bir ikrar olsun ilk kelam.
Ardından beşik diyelim herkes mekanı dar misafiri küçük bilsin.
Mekan da misafiri de olabildiğince özgür ama zıtlıklara mahkum olanların anlayamayacağı kadar sır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta