Kırışık siluetler kara gölgemi seyre dalmış
Yalnızlık kokuyor bütün aynalar
Sokakların tümü bana, kokuşmuş benliğime çıkıyor
Kendi kendimin içine, derinine gömülüyorum
Başıbozuk naralarıma yanıt arayarak
Yavaş yavaş, belli belirsiz kimsesizlikle ölüyorum
Çatısı uçuyor ruhların
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta