İki ara bir derede kalmışlığına,
Geçit vermeyen serzenişler, sıratta bir adım geride.
Gitmekle kalmak arasında ki kararsızlık muhakemesi
Zifiri karanlığa teslim ettiği gözleri
Gerçeklerle ters istikamette
Kaldığı an, biliyor ki alev-alev cehennem ateşi
Kor olup düşecek yüreğine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta