Sırat Şiiri - Ayşe Yarış

Bu yol gidilesi bir yalnızlık yurdudur
kalabalıkların ihanetini taşıyan ayaklarımda.
Ben açlıktan değil
hakikatin gecikmesinden yoruldum.
Yürünecek dediler.
Yürümek mi?
Mayınlı bir yoldur bu yol,
basınca patlayan şey toprak değil
benim içine doğduğum yanlış dünyadır.
Ölmek bir kere olmadı bana,
ben her adımda öldüm
çünkü yaşamak
yanlış tarafta saf tutmamayı gerektiriyordu.
Kendi omzumda taşıdım ruhumun tabutunu; bir çöl sükûtuyla geçti kervanım, kimse uyanmadı.
Yalnızlık dediğin inziva sanıldı,
oysa ben sürgündeyim kendime.
Bir ülke arıyorum haritalarda olmayan,
sözün namuslu, susmanın ise cesur olduğu.
Beni bu yola iten ne açlık ne korku
beni buraya getiren aramak sonsuzluğu.
Çünkü bazı yollar yürünmez yaşanır.
Ve bazı insanlar vararak değil yanarak menzile ulaşır.