Ne ses kaldı, ne nefes merâmı anlatmaya,
Dostlar artık bu demdem çok şeyler beklemesin.
El ayak yetmez oldu ne taş, ne gül atmaya,
Hatır kırdı deyip de lafa laf eklemesin.
Kırılan genç dallara üzülürüz baktıkça,
Kahvenin telvesinde geleceği ararız.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta