Bütün akşamlar gibi yaşayacaksın,
Bu son eylül akşamını.
Hatıraların bütün mevsimlerde canlanacak,
Sonbahar ağaçların hüzün mevsimidir,
Yapraklarına kök salmış korkular olacak,
Sen,her şeyi suçlayacaksın.
Başını yaslayacak bir omuz bulamayacaksın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta