Gün ikindi oldu vakit daraldı
Akşama ne kaldı şurada artık?
Bütün sevgililer bir bir gittiler
Bizi bekliyorlar orada artık.
Bazen acı çektik bazen sevindik
Bazen çok çalıştık bazen boş verdik.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta